Het gaat niet om geografie of arbeid—Amerikaanse en Europese fabrikanten kunnen simpelweg niet concurreren met Aziatische fabrieken. Dus wat is dan de echte reden dat de meeste fietsen in Azië worden gemaakt?
Bill McGann, een veteraan uit de Amerikaanse fietsindustrie en een erkend expert op het gebied van racefietsen en wielergeschiedenis, gaat op precies deze vraag in. McGann is ook voormalig eigenaar van Torelli Imports en Bill’s Bike Shop in Camarillo, Californië.
In de eerste drie hoofdstukken van zijn nieuwe boek Waarom jouw fiets in Azië wordt gemaakt, schetst McGann de geschiedenis van de fiets—van de vroegste modellen uit de 19e eeuw tot en met de wielerhausse van 1965–1974, met Amerikaanse merken als Schwinn, Huffy, Murray en Ross, evenals Europese namen zoals Peugeot en verschillende Italiaanse fabrikanten (wat hij het tijdperk van "Bike 1.0" noemt).
Bij het beantwoorden van de vraag “Waarom wordt jouw fiets in Azië gemaakt?” wijst McGann op Trek’s succes in zowel Amerikaanse als Aziatische productie als bewijs dat het probleem voor Amerikaanse en Europese fabrikanten niet geografie of arbeidskosten is. Meestal ligt het echte probleem bij de mensen in pakken in het topmanagement. Deze besluitvormers slaagden er niet in hun bedrijven te beschermen tegen de opkomst van Azië-centrische merken en importeurs—waarmee volgens McGann het tijdperk van "Bike 2.0" begon—die nu de wereldmarkt domineren.
Kort gezegd beseften de traditionele westerse merken veel te laat dat Aziatische fabrieken fietsen van betere kwaliteit tegen lagere prijzen aanboden. Velen waren te zelfgenoegzaam om in actie te komen. Ze hadden kunnen investeren in R&D om hun eigen producten te verbeteren of eerder Aziatisch gemaakte fietsen in hun merken kunnen opnemen (sommigen deden dat uiteindelijk, maar toen was het te laat). Achteraf bleek die arrogantie hun ondergang.
Het boek noemt ook de top 15 fietsproducerende landen of regio’s wereldwijd. Vasteland-China staat op nummer één, gevolgd door Taiwan (China). Italië staat op de zesde plaats. Frankrijk komt niet voor op de lijst, terwijl de Verenigde Staten op de vijftiende plaats staan.
Veel mensen denken dat lagere kosten en lonen de belangrijkste redenen zijn waarom fietsen in China worden geassembleerd, maar dat klopt niet helemaal. De uiteindelijke kostprijs van een in Azië gemaakte fiets verschilt niet enorm van die van een in de VS gemaakte fiets. Arbeid is slechts één onderdeel van de totale kostenstructuur, die ook materialen, verzending, onafhankelijke kwaliteitscontrole, productontwerp en andere variabelen omvat. Het veranderen van de assemblagelocatie verschuift de hele economische vergelijking.
Dus, wat is de belangrijkste reden dat e-bikes in Azië worden geproduceerd?
Het antwoord is eenvoudig: Azië is het knooppunt voor zowel de fiets- als de elektronica-industrie.
Wanneer leveranciers dicht bij elkaar zitten, wordt het veel makkelijker om producten te ontwikkelen, te assembleren en voortdurend te verbeteren. Hoewel het technisch mogelijk is om geïmporteerde onderdelen in de VS te assembleren, is dat, terwijl je een toeleveringsketen beheert met Japanse batterijcellen, Taiwanese controllers en Thaise banden—vaak wekenlang per schip onderweg—uiterst complex en inefficiënt.
Vandaag de dag wordt het overgrote deel van de fietscomponenten—banden, spaken, frames en vooral elektronica—in Azië gemaakt. Zelfs binnen Azië kunnen levertijden oplopen tot maanden. Als de eindassemblage in de VS zou plaatsvinden, zou de time-to-market aanzienlijk toenemen. En omdat levertijden direct verbonden zijn met voorraadflexibiliteit—al een grote uitdaging—maakt het moeten nemen van beslissingen 6–9 maanden van tevoren alles nog moeilijker.
Bovendien zou het aanzienlijk duurder worden om verschillende onderdelen van veel verschillende fabrikanten naar de VS te verschepen voor eindassemblage. Voor een jong bedrijf zijn wendbaarheid en het vermogen om snel te reageren op veranderende marktomstandigheden veel belangrijker dan marginale kostenbesparingen.
